Met Euraudax vanuit Achel (België) op zaterdag 28 juni 2008

Op zaterdag 28 juni 2008 organiseerde Euraudax Hamont-Achel een wandeltocht vanuit Achel. Het betrof een 25 uurs Euraudax tocht. Hierbij kan om de 5 uur gestart worden op de door jouw gekozen afstand en tijdstip van de dag. Er kon gekozen worden uit de afstanden 25, 50, 75, 100 en 125 km. Wij kozen het 50 km parkoers en startten om 11.00 uur. 11.00 uur was ook de eerste startmogelijkheid. Wij waren al vroeg van huis gegaan waardoor we even na 9 uur in Achel aankwamen bij startlocatie Zaal aan de Statie. Nadat wij waren gearriveerd viel het ons op dat bijna elke nieuw aangekomen wandelaar ons met een handdruk begroette. Dat is een hele mooie, haast familie-achtige sfeer.
Achel behoort tot de gemeente Hamont-Achel sinds 1977. Het ligt in de Kempen in het Belgische Limburg. Met een man of 80 werd om 11 uur gestart. Wij waren niet de enige Nederlanders. We telden zeker nog 12 andere landgenoten. We liepen eerst een eind over de Sint Odilialaan, een traject van de N748. Nabij een industrieterrein sloegen we af en buiten het industrieterrein volgden we een fietspad door de bossen dat spoedig echter overging in een fietspad langs de N748 in de richting van Nederland. In Nederland ging de Odilialaan over in de Maastrichterweg. Bij de rotonde in Schaft sloegen we af in de richting van de Achelse Kluis over de Abdijweg. Tot hier was alles verhard. We begonnen ons al zorgen te maken dat de hele route over asfaltwegen en paden zou lopen, want daarvoor waren we niet naar België afgereisd. Naar later bleek zijn we niets te kort gekomen en verlangden achteraf gezien bijna naar meer verharde wegen, vanwege de zwaarte van de tocht.
We betraden het Opperbos en dwaalden al lopend o.a. langs het beekje Tongelreep naar wagenrust Drie Bruggen op 10,5 km.

De Tongelreep is een zijriviertje van de Dommel, dat in België ontspringt bij Neerpelt (aldaar nog Warmbeek geheten), en via Valkenswaard en Aalst in Eindhoven bij de Dommel samenkomt. De Tongelreep stroomt onder meer langs de Achelse Kluis, het Leenderbos, de Valkenhorst met de visvijvers, en de Genneper Parken.
Hoewel al sinds de middeleeuwen wijzigingen aan de bedding van de Tongelreep werden uitgevoerd, en in 1890 het deel ten westen van het huidige Leenderbos werd gekanaliseerd ten behoeve van de aanleg van visvijvers, terwijl het deel ten zuiden daarvan werd gekanaliseerd door de monniken van de Achelse Kluis, is de Tongelreep een relatief natuurlijk, landschappelijk aantrekkelijk en helder riviertje gebleven. Nadat het landbouwbedrijf van de Achelse Kluis werd opgeheven, is de grond in het dal van de Tongelreep in 1989 verkocht aan natuurbeschermingsorganisaties die de natuurlijke toestand weer hebben hersteld. Ook de beemden van de Warmbeek worden weer in een meer natuurlijke staat gebracht.

We kregen op de eerste wagenrust niet een plakje cake maar, naar keuze, een grote homp cake. Verder was er thee en limonade. Het was dorstig weer en daarom werd er flink wat gedronken. Voor ons waren dat 4 bekertjes limonade. Bij de start motregende het licht. En dit weertype bleef zo’n 1½ uur aanhouden. Bij deze wagenrust aangekomen haalden we onze fotocamera te voorschijn en maakten enige foto’s van medewandelaars.

Het Leenderbos werd aangeplant voor de houtproductie, maar bij de aanleg heeft men de vroegere zandwegen gehandhaafd waardoor het bos een statige sfeer heeft en er niet saai recht toe recht aan uitziet zoals andere productiebossen. Een bijzonder mooi stuk is het Laagveld. Hier mag de natuur weer haar eigen gang gaan, zolang de heide niet wordt aangetast.

De Sint-Benedictusabdij van Achel, dikwijls ook de Achelse Kluis genoemd, is een cisterciënzerabdij, deels op Belgisch, deels op Nederlands grondgebied; het Belgische gedeelte ligt in de gemeente Hamont-Achel, het Nederlandse in de gemeente Valkenswaard. Officieel heet de abdij Onze-Lieve-Vrouw-van-La-Trappe-van-de-Heilige-Benedictus. Deze monnikengemeenschap kiest voor een leven volgens het evangelie, in de blijde verwachting van de wederkomst van Jezus Christus. De abdij staat onder meer bekend vanwege het gelijknamige trappistenbier Achel dat sinds 1998 in de eigen huisbrouwerij wordt gebrouwen.
(De hierboven genoemde kloosterorde der cisterciënzers is opgericht in het Franse Cîteaux in 1098 door Robert van Molesme).

Meteen na de Achelse Kluis volgden we een bijna dichtgegroeid pad langs de Warmbeek, de beek die in Nederland Tongelreep wordt genoemd. We kregen langs dit pad meteen de vuurdoop met onze blote benen, want we moesten alle moeite doen om, bij een tempo van 6 km per uur, om de brandnetels heen te lopen. Na dit pad lieten we ons snel weer naar de achterhoede afzakken, Er waren hier twee Belgen die bij hun conversatie zo hard praatten, dat alle wandelaars om hen heen gedwongen waren om dat alles aan te horen. En daarbij stoorden we ons erg aan het gevloek tijdens die conversatie.
Na zo’n 4 km werd op 26,0 de finish van de eerste lus van 25 km bereikt. Een wandelaar, die een GPS apparaat bij zich had, meette een afstand van 24,2 km met een gemiddelde snelheid van 5,7 km. Bijna alle wandelaars hadden zich ingeschreven voor een bord koude macaroni. Deze smaakte prima. Vooral de stukjes ananas deden het goed. En we konden nog een extra bord halen, hetgeen wij ook deden.

De tweede lus van 25 km voerde naar Grote Heide en het uitgestrekte plateau Hageven, een grensoverschrijdend natuurgebied. Omdat er na deze tweede lus een warme maaltijd was gepland, was er nu geen tijd over voor een café rust. Nu hadden we twee wagenrusten. De eerste wagenrust was in Neerpelt bij bezoekerscentrum De Wulp op 9,0 km. (Grote Heide behoort tot de gemeente Neerpelt). Hier kregen we een banaan, naast de dranken. De 2e wagenrust was op 17,0 km bij Stenen Brug. De tweede lus was in totaal 25,0 km lang.
We verlieten Achel via de straten Sint Odilialaan, Beukenlaan, Jagerspad, Wildlaan, Ganzenpas en Grote Heide. Het was hier de gegoede buurt want het ene landhuis was nog groter en fraaier dan het anderen. In de