De WS78-Muiderslot-wandeltocht vanuit Bussum.

Op zaterdag 7 oktober 2006 organiseerde WS78 een 40 kilometer lange wandeltocht vanuit Bussum. De start was vanuit de kantine van voetbalvereniging S.D.O. Dit ligt pal naast het bekende ’t Spant. Rond kwart voor negen begon het wat licht te regenen. Even later kon er gestart worden, mede omdat het erg druk was in de kantine.
Na de start werd spoedig een parkje met hertenkamp bereikt. Na speeltuin Heide-Zicht werd de Bussummerheide bereikt en overgestoken. Daarbij volgden we trajecten van één van de oudste wandelpaden van Nederland, namelijk het Voetstappenpad.

Een uniek project in het Goois Natuurreservaat in de afgelopen jaren was het herstel van het Voetstappenpad rond Hilversum. De geschiedenis van dit pad gaat terug tot 1938, maar de officiële opening werd verhinderd door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Uiteindelijk werd in 1997 de bewegwijzering hersteld, ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan van de Stichting Gooisch Natuurreservaat. Er werd ook een boekwerkje gepresenteerd waarin de route prachtig wordt beschreven. Met een uitgebreide toelichting op wat u onderweg zoal tegenkomt.

Het Naardermeer kent een bewogen verleden. De dreiging om van het Naardermeer een vuilstortplaats te maken was ca. 100 jaar geleden aanleiding tot het oprichten van de Vereniging tot behoud van Natuurmonumenten.
Het Naardermeer is een natuurlijk meer dat vermoedelijk al ontstaan is aan het eind van de voorlaatste ijstijd. Daarna is de vorming van dit meer beïnvloed door veenriviertjes en overstromingen van de Vecht en mogelijk ook de Zuiderzee. Het is dus niet gevormd door het winnen van veen, zoals de andere Vechtplassen. Het stond via de Vecht in open verbinding met de Zuiderzee.
In de 14e eeuw is het Naardermeer afgedamd. Tot dat moment was het meer een gevaar voor de omgeving, daarna werd de omgeving een gevaar voor het Naardermeer. In de 17e eeuw werden veel meren drooggelegd. Ook het Naardermeer moest eraan geloven. In 1629 was de droogmaking een feit. Dat zelfde jaar nog werd Amsterdam bedreigd door de Spaanse troepen. Men stak de dijken door om een groot gebied onder water te zetten als verdediging. De eerste mislukte droogmaking was een feit. De tweede poging tot inpolderen werd in 1883 ondernomen, met een stoomgemaal. Nu bekend als De Machine aan de Meerkade. Door een grote aanvoer van grondwater, moest veel water uit de polder gemalen worden. De kosten hiervoor werden te hoog en drie jaar later werd het gebied weer onder water gezet. In het gebied zijn nog sporen van de inpoldering te zien; het patroon van kaden en sloten is te herkennen door de rechtlijnige stroken riet.
In november 1904 dienden de Burgemeester & Wethouders van Amsterdam een voordracht in bij de gemeenteraad om het Naardermeer te dempen met stedelijk afval. Dit vormde de aanleiding voor Jac. P. Thijsse en E. Heimans om de Vereniging tot behoud van Natuurmonumenten op te richten en het Naardermeer aan te kopen. Het meer was tot dat moment eigendom van de familie Rutgers van Rozenburg. Met obligaties lukte het Natuurmonumenten om het gebied in 1906 aan te kopen. Door de verkoop van riet en door de visserij bracht het Naardermeer zelf voldoende geld op om de lening af te lossen.

Bij gebouw De Machine, een oud stoomgemaal, was een kleine uitbater ingericht met de verkoop van koffie en thee.
Aan het eind van het pad langs het Grote Meer stond een groot blauw bord, dat vaak ook geplaatst wordt als er werkzaamheden worden uitgevoerd, zoals de bouw van bijvoorbeeld een tunnel onder het Naardermeer. Maar op dit bord stond “Hier wordt niet gebouwd”. In de Tweede Kamer waren namelijk plannen om een tunnel onder het Naardermeer aan te leggen. Maar alle Nederlandse milieuorganisaties zijn hier fel op tegen. Mede vanwege de komende verkiezingen in november zijn de plannen gedurende de huidige regeringsperiode in de ijskast geplaatst.

Bij een infopost sloegen we af en liepen door een klaphek verder over een graspad in de richting van molen De Onrust te Muiderberg. Een eind voor de molen sloegen we echter af en liepen onder een spoorviaduct van de lijn Amsterdam-Almere door.
Nu volgden we ongeveer 2 kilometer een grasdijk langs vaart “de Uitwatering van het Naardermeer”. Hierover loopt ook de bekende LAW Graaf Floris V pad.

Het Graaf Floris V-pad loopt van Muiden via Schoonhoven naar Bergen op Zoom. De afstand bedraagt 222 km.
Nederland is bij buitenlanders bekend om haar groene weiden met zwartbonte koeien, haar hoge dijken om het lage land, haar poldervaarten en weteringen en natuurlijk haar molens. Wandelen door het groene hart van Holland is een aangename bevestiging van dit beeld. Het Floris V-pad leidt dwars door een oer-Hollands landschap over onverharde dijken en paden, die vaak speciaal voor wandelaars zijn opengesteld. Bijna de helft van het 222 km lange pad gaat over graskades, tiendwegen en jaagpaden.
Exclusieve en rustige paden door waardevolle natuur. Wandelen over het Floris V-pad is ook een tocht door de geschiedenis. Onderweg kruist u de wegen die de vermaarde graaf ooit ging. Daarnaast maakt u kennis met de Hollandse Waterlinie, Kinderdijk, de Biesbosch en gewoon aantrekkelijke stadjes als Oudewater en Willemstad.

Dit pad is oorspronkelijk ontworpen door één van de oprichters van WS78. Het was op deze grasdijk dat het weer zich van een minder mooie kant liet zien. Er vielen enige grote regendruppels en het trok helemaal dicht. Snel werd het fototoestel opgeborgen, de regenbroek te voorschijn gehaald en aangetrokken en een rugzakcape werd om de rugzak gedaan en een zuidwester op het hoofd gezet.
We volgden nu ook een tijdlang een niet gemarkeerde route, namelijk de aanvliegroute voor vliegtuigen op Schiphol. Om de twee minuten kwam een vliegtuig langs- of overgevlogen.
Bij de Vecht aangekomen staken we deze via een brug over. Over deze brug liep ook de A1-snelweg. Je bent dan verbaasd dat er zo veel mensen op pad zijn met de auto. Want ze reden hier drie rijen dik. Je vraagt je dan af waar al die mensen naar toegaan.
Maar spoedig verlieten we de A1-snelweg en liepen er vervolgens onderdoor. Bij een bushaltehokje besloten we de regenbroek uit te trekken. Toen deze weer in de rugzak zat begon het weer te regenen. En niet veel later barstte een hoosbui los. Gelukkig stonden we nog steeds in dat bushokje. Daarop besloten we de regenbroek maar weer te voorschijn te halen en deze aan te trekken.
Daarop werd het kleine Muiderbos betreden. Dit werd echter voor een groot deel in beslag genomen door een begraafplaats. Door een buitenwijk van Muiden werd de Muider-Trekvaart bereikt. Hier liepen we aan beide zijden langs alvorens de grote rust te bereiken,
Deze was op 20 kilometer gelegen bij SC Muiden. We hadden een behoorlijk dorst gekregen. Maar na 4 glazen fris ging het weer beter. De drankprijzen waren hier aangenaam, want 70 cent voor een glas fris maak je niet zo vaak meer mee. Ook enige meegebrachte boterhammen werden genuttigd. Lang konden we hier niet zitten vanwege het gevorderde uur en na een rust van 15 minuten vervolgden we ons pad.
Via de Stadssteeg liepen we naar de Hellingstraat. Hier staat een oud gebouw, een soort fabrieksgebouw. Op het gebouw stond de tekst dat hier in 2007 woningen moeten staan. Vanaf de sluis in Muiden hadden we een fraai uitzicht op de haven. Op de hoek van de Herengracht bevond zich aan een muur een grote afbeelding van een Gooise boer. Over de Herengracht met oude huizen en grenzend aan de haven werd koers gezet naar een oude bunker waar bovenop twee kanonnen stonden.
Voor de ingang van het Muiderslot sloegen we af en volgden een oude vestingwal.

Het Muiderslot is een nog in goede staat verkerend middeleeuws kasteel. Het is momenteel (2006) een rijksmuseum. Het kasteel is een vierkante waterburcht. Op iedere hoek staat een ronde toren. Binnen de muren staat een groot gebouw met trapgevels.0
Het Muiderslot werd in 1280 door graaf Floris V gebouwd. Deze man was "steenrijk", zodat hij een stenen kasteel kon bouwen in een tijd dat de meeste gebouwen van hout werden gemaakt. Hij bouwde het kasteel aan de monding van de Vecht in de Zuiderzee, het tegenwoordige IJsselmeer. Direct bij het kasteel ligt Muiden met zijn schilderachtige haven.
Via een ketting over de Vecht kon Floris V tol heffen bij de langsvarende schepen.

Nu volgde misschien wel het mooiste pad van de route. Over een grasdijk langs een uitloper van de Naarder Trekvaart vervolgden we ons pad in de richting van de voormalige Zuiderzee. Nu heet dit water het IJmeer. Als we omkeken hadden we nog uitzichten op het Muiderslot. Ook hier liep het Graaf Floris V-pad.
Er graasden hier op de dijk schapen. Sommige schapen lagen midden op het pad. De schapen waren niet bepaald schuw. Je moest er omheen lopen, want ze bleven gewoon liggen. Ook werd hier regelmatig gekluund want we moesten diversen malen overstapjes nemen.
Bij een huis dat pal aan de dijk lag, was een klaphek geplaatst met de tekst “alleen voor doorgaande wandelaars”. We hadden bij het passeren van het huis uitzicht op een grote glazen serre. Toen één van de mannen, die daar binnen zaten, achter zijn hoofd krabde, dachten we even dat hij naar ons zwaaide.
Bij het naderen van Muiderberg hadden we boven het IJmeer al talrijke kitesurfers gezien. Dat is net zo iets als paragliding. Op zijn Vlaams heet dat vermoedelijk ballon-zeilen.

Kitesurfen is een vorm van watersport waarbij de sporter op een kleine surfplank staat en zich voort laat trekken door een kite (of: vlieger).
Kitesurfen is een concurrent geworden van windsurfen, doordat er onder meer extreme sprongen mee mogelijk zijn en omdat er minder wind nodig is om deze vorm van watersport te beoefenen. Het is ook al 4 jaar de snelst groeiende watersport

Op het strand van Muiderberg lagen talrijke surfplanken. De meeste surfers waren echter op het water te vinden. Aan de overkant van het IJ-meer zagen we een grote flat in Muiderzand staan.
Op 29 kilometer was een koffiepost te Muiderberg. Deze was ingericht bij de familie Kuyt. Onbekend is echter gebleven of voetballer Dirk Kuyt hier ook woont. Het was hier dat we met onze Belgische wandelvriend uit de omgeving van Antwerpen van gedachten wisselden. Hier werd nog een SMS-je gemaakt en verstuurd naar de Belgische wederhelft die wegens gezondheidsproblemen helaas niet van de partij kon zijn.
Nabij de Hollandse brug liepen we onder de A6-snelweg door. Nu werd het fraaie recreatiegebied Het Naarder bos doorkruist. We zagen deze dag heel vaak pijlen die door de wandelvereniging SV De LAT gebruikt worden met de Kennedymars vanuit Hilversum, die elk jaar in de eerste helft van mei wordt georganiseerd. Ook die LAT-tocht is uitgezet door één van de oprichters van WS78 en wel dezelfde persoon als hiervoor genoemd van het Graaf Floris V-pad. De uitzetters van deze WS78 wandeltocht hebben die Kennedymars meerdere malen gelopen en hebben op deze manier ideeën voor deze wandeltocht kunnen opdoen.
Na het bedrijvenpark Gooimeer liepen we nog onder de A1-snelweg door. Daarop werd koers gezet naar de Naarden vesting. Hier liepen we over de wallen. Een bezoek aan het centrum van Naarden vesting konden we door tijdgebrek niet maken. Want we moesten om uiterlijk half zes binnen komen. Dat is trouwens toch niet gelukt. Het werd namelijk één minuut over half zes.

Naarden is een van de best bewaarde vestingsteden in Europa en vooral beroemd om zijn unieke stervorm. De vesting heeft zes bastions, een dubbele omwalling en dubbele grachtengordel. Er is goed te wandelen over de verdedigingswerken. De omvangrijke, uitstekend gerestaureerde vesting, waarvan de meeste delen uit de 17e eeuw over zijn, is voor het grootste deel vrij toegankelijk. De vesting biedt ook onderdak aan het Nederlands Vestingmuseum in het bastion Turfpoort. Hier kan de bezoeker zien hoe een vesting er tijdens het gebruik uitzag, en verder de collectie voorwerpen van 1350 tot 1945 bekijken.

Net buiten Naarden-vesting werd bij Zwembad De Lunet de fruitpost bereikt. De afgelegde afstand bedroeg hier 36,4 kilometer. We mochten hier zelfs twee bananen pakken in plaats van één.
Nu moesten we even goed oppassen. We liepen over een voetpad naast een verkeersweg die langs een sportveld liep. De tegels van het voetpad lagen er niet egaal. Als je niet goed zou opletten, dan zou je kunnen struikelen of zelfs vallen. We werden hier namelijk afgeleid door meisjes in korte rokken, die op het sportveld aan het hockeyen waren.
Vermeldenswaardig over de rest van de tocht is dat we nog door de Vosmaerlaan kwamen. Wij hebben namelijk in het verleden in de Carel Vosmaerstraat gewoond. En dat was in Voorburg.
De finish werd op 40,145 kilometer bereikt. Daarop werd ik gehuldigd door de voorzitter van WS78 vanwege het behalen van de 10.000 WS78 kilometer. Dat is goed voor 250 WS78-tochten. Maar mijn eerste WS78 tocht was ook al in september 1979.
Het was een mooie tocht geworden. Onderweg hebben we ongeveer 5 buien gehad, ieder van korte duur. Daarbuiten scheen de zon volop. Toch kwam het kwik niet boven de 15 graden uit. Er waren 344 deelnemers. Er was dit keer geen IVV-stempel. Het IVV-nummer was niet gearriveerd bij de desbetreffende persoon. Bovendien was het WS78 stempel zoek, waardoor we deze tocht helemaal geen stempel is ons wandelboekje kregen. Het wandelplaatje was echter wel mooi met de afbeelding van het Muiderslot en het wapen van Bussum.
Toen we op het NS-station Bussum-Zuid aankwamen voor onze terugreis, troffen we hier een wandelaar die met de volgende WS78 tocht de 11.000 WS78 kilometer kan halen. Hij is dan de derde persoon die deze mijlpaal haalt. Verbaasd waren we een paar dagen later toen we foto’s van hem op internet zagen staan van een andere wandeltocht die dat weekend plaatsvond, namelijk de 30 uurs Euraudax-tocht te Achterveld. Bij deze tocht kon maximaal 150 kilometer worden gelopen. Elke 25 kilometer kon in de tocht worden ingestapt.

Henri Floor & Coos Verburg