eerste dag Drents Friese Wold Wandelvierdaagse tweede dag Drents Friese Wold Wandelvierdaagse terug naar het overzicht van de Drents Friese Wold Wandelvierdaagse Drents Friese Wold Wandelvierdaagse 2006 Terug naar het overzicht van driedaagsen en vierdaagsen op de homepage van Henri Floor Terug naar de homepage van Henri Floor 12e Drents Friese Wold Wandelvierdaagse 2006, 3e wandeldag, zaterdag 27 mei 2006.
Met de Drentsch-Friese Wold Wandelvierdaagse (Diever) 2006
verfraaiing boven een deur in Diever
We verlieten deze dag de start weer 5 minuten later als de vorige dag. Nu was het kwart over acht. Het bleek dat de 20 kilometer lopers nu ook al gestart waren. Nadat we in Diever langs een paar mooie boerderijen waren gelopen, verlieten we Diever en kwamen nu wel langs het hunebed.
We hadden inmiddels bosgebied Dieverzand betreden. Op talrijke paden lagen grote en kleine plassen water. We haalden een man in die de 20 kilometer bleek te lopen. Hij woonde in Houten, een plaatsje niet ver van ons woonadres. Toen hij hoorde dat wij de 40 kilometer liepen was hij vebaasd en dacht dat wij dan wel de laatste van de 40 kilometer moesten zijn.
Op 6,7 kilometer was de eerste rust- en stempelpost op camping landgoed t Wildryck. Er stonden een paar deuren open, maar er hing geen pijl door welke deur je naar binnen moest voor de stempelaars. Toen we de stempelaars gevonden hadden, wilden we door de zelfde deur de locatie verlaten omdat het voor ons 40 kilometer lopers nog te vroeg voor een rust was. Maar we moesten door een andere deur het gebouw weer verlaten.
Met de Drentsch-Friese Wold Wandelvierdaagse (Diever) 2006
nabij Leggeloo We liepen naar de Drentse Hoofdvaart en staken deze bij de Haarsluis over. Op de sluisdeuren lagen roosters. Nu was er een hond van het ras boxer die dit niet zag zitten om hier overheen te lopen. Daarop pakte zijn bazin hem maar op en droeg hem naar de overzijde.
Even volgden we de Drentse Hoofdvaart. Op het punt waar we naar rechts over een bruggetje moesten lopen, liep een dame rechtdoor. Ik vroeg haar of zij ook de vierdaagse liep. Toen zij dit bevestigend beantwoordde, attendeerde ik haar erop dat ze verkeerd liep.
We volgden nu een lus door de buurtschappen Leggeloo, Molenstad, Boterveen en Geeuwenbrug. In buurthuis De Gowe was op 14,5 kilometer een rustpost. We zagen hier verschillende bekenden.
Met de Drentsch-Friese Wold Wandelvierdaagse (Diever) 2006
nabij Leggeloo We hadden het idee dat we deze dag niet zo goed liepen. Want we waren bijna drie uur onder weg. En we dachten dat we nog maar 10 kilometer hadden afgelegd. Dat kwam doordat de voorgaande dagen de tweede rustpost steeds op rond de 10 kilometer lag. Toen het goed tot ons was doorgedrongen, dat we al 14 kilometer hadden gelopen, ging het een stuk beter met ons.
We staken de Drentse Hoofdvaart weer over in Geeuwenbrug. Nu dwaalden we lange tijd door het Nationale Park Drentsch Friese Wold. Net als de andere nationale parken in Nederland is ook dit nationale park een verzameling van bosgebieden en boswachterijen. Nu liepen we dan door boswachterij Smilde. Op 20,8 kilometer was de mobiele post Hunterspad pal aan een fietspad gelegen. Dit was voor de weliswaar niet zo vele fietsers niet ideaal.
Met de Drentsch-Friese Wold Wandelvierdaagse (Diever) 2006
Beuzeveen Steeds stond er bij rustposten eerste doorkomst of tweede doorkomst voor meestal de 40 kilometer lopers. Nu stond voor het vervolg van de 40 kilometer een pijl, die ook gemarkeerd was voor de 30 kilometer lopers. Vele dachten dat hier een fout gemaakt was en we vroegen het dan aan de stempelaar of het wel juist was. Het bleek wel juist te zijn. Maar daardoor kruisten we het 30 kilometer parkoers wel meerdere malen. Bovendien liepen we over het zelfde traject zelfs een keer tegengesteld. Dat we over de parkoersbeschrijving niet wild enthousiast waren, hadden we al eerder beschreven en zullen daar dan niet verder op door gaan.
Het plaatsen van de pijlen blijkt ook nog een heel werk te zijn om dat goed voor de wandelaars te doen. Soms was het haast een puzzeltocht om de pijlen te vinden. Ze waren nogal eens niet zo logisch geplaatst. Je zou een pijl zeker 10 meter voor een splitsing moeten zien zitten als je aan komt lopen. En een pijl op een dikke boom valt beter op dan aan een dunne paal op een tak van een boom.
Op 36,2 kilometer was op camping landgoed t Wildryck nog een laatste rustmogelijkheid alvorens de finish na 39,5 kilometer te bereiken. Het IVVnummer was 11534.
naar de top van deze pagina

Henri Floor