Zes dorpentocht 52 km

Op Goede Vrijdag 17 april 1992 begaven wij ons op weg naar Best om daar de 6 dorpentocht te lopen. Bij nader inzien bleek dat het, volgens de parkoersbeschrijving, vier verschillende dorpen waren. De tocht voerde door de dorpen Best - Boskant - Son en Breugel - Lieshout - Son en Breugel en Best. We kwamen ook nog door de gemeenten Sint Oedenrode en Nuenen Gerwen en Nederwetten.
De eerste paar café rusten waren gesloten
De eerste 1˝ km was eigenlijk een aanlooproute. Maar daarna werd het onverhard. We dwaalden door de Nieuwe Heide. Dit is een ontginningsbos met restanten heide en vennen. Daarna veel over zandwegen, langs weilanden en boerderijen naar Boskant. Hier was een stempelpost in café De Flierefluiter. Na een gesloten deur besloten we het parkoers te vervolgen, want we hadden pas 11 km afgelegd.
Verder dwaalden we. Het parkoers voerde veel over zandwegen. Af en toe ook verharde landbouwwegen en enkele keren over een wat drukkere weg. Via buurtschap Schoor kwamen we in de buitenwijken van Son en Breugel. We kwamen langs een benzinepompstation en besloten daar een stempeltje te halen voor het geval de stempelpost in Son ook gesloten zou zijn. Vlak naast het pompstation was een supermarkt. Hier besloten we chocomelk te kopen. Even later kwamen we bij de volgende stempelpost, te weten Café De Ossenkop. Hier waren we al eens eerder geweest met een WS 78 wandeltocht vanuit Best. Helaas was ook deze rust gesloten.
Ha, daar heb je alweer wandelaars
Bij een hertenkamp staken we de Dommel over. We kwamen langs een militair terrein. Achter een hekwerk zagen we een heleboel militaire aanhangwagens staan, waarvan de nummerborden bijna allemaal hetzelfde waren. Alleen de laatste twee cijfers waren verschillend. Door bossen en ook weer veel weilanden bereikten we Lieshout. Vlak voorbij het stadhuis, met boven de toegangsdeur het wapen van Lieshout, kwamen we bij de stempelpost die gelegen was in Café Hotel Restaurant Brox. Deze was gelukkig wel open. Hier genoten we een half uur van onze eerste echte grote rust op 32 km. Toen we binnenkwamen begroette de kastelein ons met "Ha, daar heb je alweer wandelaars". Een uur tevoren waren ook al wandelaars langsgekomen.
Het Oud Meer lag er fraai bij
Via de Bavaria Bierfabriek kwamen we bij het Wilhelminakanaal. Dit kanaal volgden we zo'n zeven km. Nadat we de Dommel waren overgestoken, die ook het Wilhelminakanaal kruist, liepen we Son en Breugel weer in. Nu was er een rust en tevens stempelpost in Hotel Café Restaurant De Gouden Leeuw. Dit was aan een drukke weg gelegen (Eindhoven-Sint Oedenrode/Veghel). Maar het was ook vrijdagmiddag met zijn drukke spitsverkeer.
Via buurtschap 't Zand kwamen we weer bij het Wilhelminakanaal. Dit verlieten we spoedig weer om nu te dwalen door de Sonse bossen en heide. Vooral het grote Oud Meer lag er fraai bij. Er omheen deed het geel gekleurde gras, pijpestrootje, het ook erg goed. Het leek wel of het mooiste stuk tot het einde was bewaard. De laatste 1˝ km was weer hetzelfde als de eerste 1˝ km. Na 9˝ uur lopen bereikten we de finish op station Best. Na 3 minuten wachten bracht de trein ons weer verder naar huis.

Henri Floor