De start van de tocht is vanuit Dorpshuis “’t Nije Formidden” in Ysbrechtum.
Het dorp Ysbrechtum.
Het dorp is vooral bekend om de Epemastate, een 17e eeuws landhuis uit 1625.
Dat de tocht deze naam kreeg is daarom eigenlijk niet zo verwonderlijk.
Voor het dorp, waarvan het aantal inwoners rond de 650 schommelt, is Epemastate een markant punt.
In de state woonden in een grijs verleden de grietmannen van Wymbritseradeel, onder anderen baron Rengers.
De tuin rond het huis is een ontwerp van Roodbaard uit 1825.
Er groeien diverse stinsenplanten.
Tot 1984 maakte IJsbrechtum deel uit van de gemeente Wymbritseradeel, het gemeentehuis stond al in Sneek.
Na 1984 werd het ook aan deze gemeente toegevoegd.
De route.
Als we IJbrechtum achter ons hebben gelaten,
komt al snel de karakteristieke zadeldaktoren van de Laurentius kerk van Folsgare in zicht.
De markante toren van rond 1534 werd oorspronkelijk gebouwd als verdedigings- annex kerktoren.
De kerk werd pas in 1864 tegen de toren aangebouwd.
Door de slechte fundering moest het echter weer worden afgebroken en is in 1875 herbouwd.
In de kerk bevinden zich nog enkele oude grafstenen welke nog in redelijk goede staat verkeren.
De route gaat vervolgens, soms dwars door de landerijen, naar Blauwhuis.
Dit dorp is van veraf herkenbaar aan de spitse toren van de Sint Vituskerk,
die werd gebouwd door de beroemde architect Kuipers.
De plaats Blauwhuis ontstond in ca. 1640 rond het zogenoemde Blauwhuis,
het polderhuis van het in 1632 drooggelegde Sensmeer.
Doordat dit polderhuis gebruikt werd als schuilkerk,
ontwikkelde Blauwhuis zich als een katholieke enclave.
Pas sinds 1949 is Blauwhuis officieel een dorp.
Het dorp geniet ook bekendheid vanwege de Blauwhuister Dakkapel.
De tocht doet ook het dorp Parrega aan.
Parrega is vanuit de verte al te herkennen aan de zadeldaktoren.
Het dorp heeft in de loop der eeuwen verschillende namen gekend.
Deze varieerden van Epange, Uppanerynghe tot Pangera.
Parrega was tot de 17e eeuw aan natuurlijk water gelegen: de Ie.
In 1609 is de trekvaart tussen Workum en Bolsward gegraven,
waarbij de Ie gekanaliseerd werd.
In de directe omgeving van Parrega zijn in een ver verleden verschillende meren geweest
en de bevolking leefde voornamelijk van de visvangst.
Greonterp is het volgende dorpje die we aandoen.
De in 1812 gebouwde klokkentoren is uniek in zijn soort.
Het is een merkwaardig bouwwerk, eigenlijk een omklede klokkenstoel met een spitsje.
Op het kerkhof liggen pastoorsgraven uit de 19e eeuw.
Na een grondige restauratie in 1999 is de klokkentoren
weer als nieuw en strooit als vanouds haar welluidende klanken
over Greonterp en wijde omgeving.
Een van de beroemdste inwoners van Greonterp is de schrijver Gerard van het Reve geweest.
In deze omgeving vond hij rust om te schrijven.
Hij noemde zijn huis, heel toepasselijk voor deze omgeving,
,,Huize het Gras”. In 1977 gaf de provincie Friesland een gedichtenbundel uit.
Men vond dat Van het Reve in deze bundel niet mocht ontbreken.
In enkele woorden zette Van het Reve zijn literair zo vruchtbaar verblijf te Greonterp neer in zijn gedicht:
Boetpsalm
Vol alcohol, zwaarmoedigheid
En eerbied voor de Maagd,
Woon ik in Friesland.
Niet mijn, Uw wil geschiede
De ontwerpers wensen u veel wandelplezier tijdens en aan deze tocht.
