| FLAL wandeltocht vanuit Onstwedde op 16 januari 2010 |
| datum | 16 januari 2010 | plaats | Onstwedde |
| provincie | Groningen | gemeente | Stadskanaal |
| afstanden | 25 en 35 km | naam wandeltocht | Mussel-Ruiten A wandeltocht |
| starttijd | 9:00 | postcode start: | 9591 AH |
| startadres: | Hervormd Jeugdgebouw 'd'Ekkelkaamp', Kerklaan 7, 9591 AH Onstwedde, ( 0599-331480 |
| openbaar vervoer: |
| info over de omgeving | ingetekende route | foto-reportage |
Onstwedde heeft ongeveer 3100 inwoners. Onstwedde is een oud esdorp; het wordt voor het eerst vermeld in het jaar 875.
Op het Stobkepad bij Onstwedde moeten duizenden jaren geleden al mensen hebben gelopen, want Onstwedde behoort met Sellingen, Vlagtwedde en Wedde tot de oudste bewoningskernen van Westerwolde. Het bewoonbare gebied in Westerwolde was van oorsprong beperkt tot de oevers van de Ruiten Aa, Mussel Aa en een stukje van de oevers van de Westerwoldse Aa. Al met al een strook van 25 km lang en ongeveer 1 km breed, met een verbreding bij Vlagtwedde en Onstwedde, plus een strook stroomafwaarts waar nu Blijham Vriescheloo en Bellingwolde liggen. Daaromheen was voornamelijk moeras. Bij Onstwedde ligt de grootste opduiking, de Onstwedder Holte, die ongeveer negen meter hoger ligt dan de Ruiten Aa. Dit dekzandlandschap is waarschijnlijk ontstaan in de laatste ijstijd, toen de rivieren veel meer water voerden. De eerste sporen van bewoning in dit gebied dateren uit het middenneoliticum, van 2800 tot 2100 v. Chr. De vondst van een mogelijk grafveld op de es van Veele en een aantal vuurstenen bijlen en stukjes aardewerk getuigt daarvan.
De gotische Nicolaaskerk van Onstwedde in de Groningse gemeente Stadskanaal is gebouwd rond 1500. De ruim 41 meter hoge Juffertoren is zeker anderhalve eeuw ouder dan de kerk. Onstwedde behoorde - net als de rest van Westerwolde - tot 1568 kerkelijk tot het bisdom Osnabruck.
Aan de Juffertoren in Onstwedde is een legende verbonden. Drie rijke zusters besloten na een leven van samen feesten en dansen, hun leven te beteren. Ze besloten ieder hun eigen weg te gaan en op de plek van aankomst een toren ter ere van God te bouwen. De torens moesten precies gelijk zijn en werden gebouwd in Holwierde, Schildwolde en Onstwedde. De toren van Holwierde is inmiddels verdwenen. De toren van Onstwedde is waarschijnlijk in de 14de eeuw gebouwd en is 41,20 meter hoog. De toren lijkt scheef te staan, maar uit metingen blijkt dat de toren recht in het lood staat. De legende verhaalt dat de bouwmeester en de juffer ruzie kregen en de bouwmeester uit wraak een gedraaide spits bouwde. De Juffertoren is nu onderdeel van de Nederlands Hervormde Kerk. De toren staat aan de rand van het dorp.
Een bekend specialiteit in deze regio is het spekdik of spekkendikken is een soort kleine pannenkoek, gemaakt van roggemeel met spek en metworst die hier in Westerwolde (Groningen) en in het Rheiderland (Oost-Friesland) rond Nieuwjaar wordt gegeten.
De eerste kilometers gaan om Onstwedde heen dus langs de Ned. Herv. Kerk,het museum Slaait'nhoes, het gehucht Tange, een buurtschap, welk is gelegen tussen de dorpen Alteveer en Onstwedde het gehucht bestaat uit één straat, de Beumeesweg met een totale lengte van ongeveer 600 meter. Door het Dr Hommesbos, dit is een bos van 2,5 hectare en is ontstaan doordat de grond niet geschikt was voor landbouw. De duinen waren te steil en te arm. De naam dankt het bos aan de vroegere eigenaar, dr. Hommes, een chirurg van het ziekenhuis in Winschoten. Hij had hier een zomerhuisje.
Ter Wupping is een kleine ‘hoevenzwerm’ in het beschermde beekdal van de Mussel Aa nabij Onstwedde in Westerwolde. Voorbij de kleine brink ligt de Saksische boerderij van het dwarsdeeltype. De boerderij stamt uit de 18e eeuw en is in de eerste helft van de 19e eeuw herbouwd. Het Landgoed ligt in de Ecologische Hoofdstructuur Westerwolde, omgeven door grote natuurgebieden van Staatsbosbeheer. De Ruiten Aa is recent in meanderende staat teruggebracht en het oude landschap is bewaard gebleven. Het kenmerkt zich door rivierduinen, kleine bossen en houtwallen, essen en moerassige gronden langs de beken. De horizon is ongerept. Vanuit de boerderij zijn direct lange wandelingen mogelijk langs onverharde zand- en graspaden, langs de verschillende stroompjes van de Mussel en de Ruiten Aa, en langs de in het begin vorige eeuw gegraven kanalen. Langs alle waterwegen van het Waterschap zijn graspaden open voor het publiek. Twee honderd meter van het huis loopt het Mussel-Aa kanaal dat verderop samenkomt met het Ruiten-Aa kanaal en zijn weg vervolgt tot Nieuweschans als B.L. Tijdenskanaal. Het kanaal vormt een oase van rust, daar het niet toegankelijk is voor de gemotoriseerde plezier- en beroepsvaart. Het leent zich bij uitstek voor kanovaarten en de naastlopende onverharde wegen voor fiets- en wandeltochten.Hier heeft de 35 km route de eerste rustpost in het Smeerlings theehuis.
Smeerling is een beschermd dorpsgezicht. Er staan acht Neder Saksische boerderijen uit de 17e en 18e eeuw. Een van de boerderijen is de werkschuur van Natuurmonumenten. In één van de gebouwen is het Smeerling’s Theehuys gevestigd. In het theehuis is de charme van de oude boerderij perfect bewaard gebleven, terwijl ook het comfort van de huidige tijd is geïntroduceerd. In de grote boerderij is namelijk een verwarmde glazen ruimte waarin u van lekkere dingen kunt genieten. Ook kunt u over de glazen ruimte lopen en zo de dakconstructie van de oude boerderij bekijken.We vervolgen onze route verder door het Metbroeksbos (Natuurmonumenten) en krijgen we de splitsing van de beide afstanden.
Het Metbroekbos bij Smeerling en het Liefstinghsbroek bij Weende, zijn twee restanten van de oerbossen van Westerwolde. Het zijn vochtige bossen met bijzondere planten en dieren en bomen van meer dan 200 jaar oud. Natuurmonumenten kreeg die bossen in handen door een legaat van de heren Schönfeld en Zandstra, die deze gebieden in het begin van deze eeuw aankochten om ze te behoeden voor kaalkap.
Naast het Metbroekbos ligt het Eemboerveld (punt 6) waar Natuurmonumenten een kudde Lakenvelders (een oud Nederlands runderras) heeft ingeschaard. Door selectieve begrazing ontstaat op de hoger gelegen delen elzenbos en ontwikkelt zich een gevarieerd grasland met orchideeën en ratelaars op de lagere delen.
Lange tijd werden de bomen van het Metbroekbos door de buurtbewoners gebruikt voor van alles en nog wat. Na de novemberstorm van 1972 laat Natuurmonumenten de natuur haar gang gaan in het Metbroekbos. Als een boom sterft blijft hij gewoon staan. Spechten en holenduiven kunnen broeden in zo’n dode boom. En als de boom omvalt zullen mossen, insecten en paddestoelen het dode hout blijven gebruiken. De insecten trekken weer vogels aan. Kortom: de natuur wordt veel rijker als de dode bomen in het bos achterblijven. Natuurlijk wordt er wel voor gezorgd dat de dode bomen geen gevaar opleveren voor wandelaars. Ook de paden worden vrijgehouden van omgevallen bomen.
De 25 km gaat binnendoor naar Vlagtwedde en de 35 km gaat nog zuidelijker langs de ruiten Aa en het Lieftinghsbroekbos een natuurgebied van 20 ha.
Het Lieftinghsbroekbos is uitermate bijzonder, bijna uniek in Nederland. Het Lieftinghsbroek is een restant van de oerbossen van Westerwolde. Het is eeuwenoud met bomen van honderden jaren. Het natuurbos ligt bezaaid met omgevallen bomen en dood hout, waar insecten, paddenstoelen en dieren volop van profiteren. Veel bomen staan er met hun voeten in het water. Natuurmonumenten kreeg het bos in 1927 in bezit. Toen al waardeerde Jac. P. Thijsse het Lieftinghsbroek omdat het een erg oud bos was met kenmerkende planten. Om het bos is recent zes hectare bomen geplant, als een beschermende gordel. De bomen zorgen voor een geleidelijke overgang naar het oerbos. Het Lieftingsbroek is benoemd tot Natura 2000 gebied. Het krijgt deze Europese, beschermde status omdat het tot de top vijf behoort van mooiste bossen op de flank van een rivier.Na het zuidelijkste punt bereikt te hebben vervolgen we de route langs het Ruiten Aa.
De beek begint bij Ter Apel en stroomt langs Sellingen, Vlagtwedde, Smeerling, Ter Wupping naar Wessinghuizen waar hij samen met de Mussel-Aa de Westerwoldse Aa vormt. Deze mondt bij Nieuwe Statenzijl uit in de Dollard. Rütenbrock, plaats wat bij Ter Apel ligt waarvan de Nederlandse naam Ruitenbroek is en waarnaar de beek is genoemd.Via de Doene Esch en Ellersinghuizen komen we in Vlagtwedde aan, alwaar de 2de rust is gepland. Gezamenlijk wandelen we weer op naar de finish. Eerst komen we langs de Ned.Herv.Kerk en langs het Veelerdiep.
Vlagtwedde is ontstaan op een van de zandruggen die in het voormalige Boertangermoor lag. De huidige kerk stamt uit de dertiende eeuw. Het dorp heeft een redelijk uitgebreid winkelbestand: een bakkerij, een juwelier, een drogisterij, een kledingwinkel 2 supermarkten, een bank etc. Verder is er een aantal horecagelegenheden: enkele kroegen, een discotheek ("De Schutstal") en verschillende restaurants.We komen nu in Veele en gaan over de Rolinbrug vernoemd naar de Belgische kolonel Philippe Rolin, die hier samen met twee andere Belgische parachutisten omkwamen bij de bevrijding van de plaats in april 1945. Bij de brug staat een oorlogsmonument Van 1977 tot 1981 woonde politicus en politiek activist Roel van Duijn in Veele.
Rond deze rivierduinen liggen een aantal bosjes. Verder behoren ook een aantal akkers tot het terrein. Deze hebben een bolle vorm door eeuwenlang bemesting met schapenmest vermengd met heideplaggen. Ze worden ecologisch beheerd vanwege de akkeronkruiden. Ook graslanden maken deel uit van het bezit van Staatsbosbeheer.Dit zullen we nu niet zien vanwege hett jaargetijde. Ons eindpunt Onstwedde komt weer in zicht. Maar eerst passeren we nog een rotonde met daarop een kunstwerk in de vorm van een halve ring met een diamant er bovenop. Na nog een park wordt de finish.
Rond het oude loopje, een voormalige loop van de Mussel Aa en Ruiten-Aa dat en noorden van de Ruige Berg ligt een nat grasland met veel dotterbloemen en pinksterbloemen.